ഉള്ളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നവയാണ് അവനെ അശുദ്ധനാക്കുന്നത്" (മർക്കോസ് 7:15).

നോമ്പ് എന്നത് കേവലം ഭക്ഷണവർജ്ജനം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തിന്റെ പരിവർത്തനമാണെന്ന് (Metanoia) ഈ വചനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം, ഹൃദയമാണ് വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ കേന്ദ്രം (CCC 2517).

"നമ്മുടെ വായ്ക്കുള്ളിലേക്ക് പോകുന്ന ഭക്ഷണത്തെക്കാൾ, അതിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വാക്കുകളെ നാം ഭയപ്പെടണം" എന്നു വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പഠിപ്പിക്കുന്നു. വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. അസൂയ, വിദ്വേഷം, പരദൂഷണം എന്നിവ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ അശുദ്ധനാകുന്നത്. നോമ്പുകാലത്ത് നാം പാലിക്കുന്ന മൗനം ആന്തരിക വിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനാണെന്ന് വിശുദ്ധ ബേസിൽ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

"മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് മോശമായി സംസാരിക്കുന്നത് ഒരുതരം കൊലപാതകമാണ്" എന്ന് ഫ്രാൻസിസ് മാർപ്പാപ്പ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. 'നാവിന്റെ അശുദ്ധി' എന്നാണ് പിതാവ് ഈ തിന്മയെ വിളിക്കുന്നത്. പുറമേയുള്ള നോമ്പ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ നടത്തുമ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ പക കൊണ്ടുനടക്കുന്നവർ ഈശോയുടെ ഈ വചനത്തെ വിസ്മരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

വലിയ നോമ്പ് എന്നത് ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു 'ശസ്ത്രക്രിയ'യാണ്. നാം എന്ത് കഴിക്കുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് എന്ത് പുറപ്പെടുന്നു- ദേഷ്യം, അഹങ്കാരം, കാപട്യം എന്നിവയാണോ അതോ സ്നേഹം, കരുണ, ക്ഷമ എന്നിവയാണോ—എന്ന് പരിശോധിക്കണം.

ബാഹ്യമായ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ ആന്തരികമായ അച്ചടക്കം കൈവരിക്കൽ ഉപവാസം നമ്മെ സഹായിക്കും. "ഹൃദയശുദ്ധിയുള്ളവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അവർ ദൈവത്തെ കാണും" (മത്തായി 5:8). ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കാതെ, ഈശോയുടെ ചൈതന്യത്തിലേക്ക് വളരാൻ ഈ നോമ്പുകാലം നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കും പ്രവർത്തിയും ദൈവത്തിന് പ്രീതികരവും സഹോദരങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസവുമായിരിക്കട്ടെ.

♦️ 'പ്രവാചകശബ്‌ദ'ത്തെ സഹായിക്കാമോ? ♦️